Zondag 14 Februari: Gelukkige Valentijn’s dag allemaal!

Wij hier hebben vandaag heel hard gewerkt aan een nieuwe keuken, zodat ons keukenpersoneel een betere werkplaats heeft.

Sinds de dag nadat de aardbeving ons thuis volkomen onbewoonbaar heeft gemaakt, hebben wij onze keuken al in onze voortuin geplaatst, met als dak een stuk zeil. Maar wind en regen geeft ons nog steeds veel problemen en maakt het moeilijk voor onze koks om de maaltijden voor onze kinderen en staf te bereiden. Dus hadden wij vandaag, zondagmiddag, gekozen om een Boss (voorman) in te huren en wat vrienden te vragen om ons te komen helpen met het verplaatsen van het pas gebouwde dak van onze was-afdeling. Die was in de achtertuin geplaats, maar omdat het daar te gevaarlijk is, (als het huis definitief besluit in te storten dan is die hoek erg onveilig), werken we daar toch niet meer, dus dat dak kan nu beter dienst doen voor de buiten keuken.

Het dak naar beneden halen

Het dak is erg zwaar, het is gemaakt van hout met metalen golfplaten erop, en het was niet makkelijk om het door de nauwe opening naast de trap naar voren te dragen, maar met elkaar lukte het ons toch wel.

De volgende stap was om het hoog genoeg te tillen zodat het op de zijmuur kan rusten. Dit bleek echter een onmogelijke taak, te zwaar, niet genoeg mensen, maar zoals het geluk met ons is stopten er net op dat moment 2 leger-autos met Canadese militairen die ons kwamen opzoeken. Ik vroeg hun direct of ze ons even een handje wilden helpen, wat natuurlijk geen probleem voor ze was, en met al die extra handen was het nog steeds best wel lastig om het dak goed op de zijmuur te plaatsen, maar uiteindelijk lukte het toch.

Daarna plaatste Boss Frito alle palen onder het dak voor support, en toen alles goed geinstalleerd was plaatsten we het grote zeil over de hele achtertuin inclusief keukendak en voila we hebben een nieuwe keuken.

Ons keuken personeel was aangenaam verrast toen ze op werk kwamen maandagochtend.

1. annie
   19:16 18/02/10 (link)

   Dag Lia en de anderen,
   Sinds de aardbeving volgen wij je site regelmatig. Het raakt ons. Wij die zoveel spullen hebben en maar meer willen en jullie, die met zo weinig gelukkig zijn.
   Een groot contrast. We zullen in april als we op de Dom.Rep. zijn, in ieder geval ook voor die kindertjes weer wat meenemen. Een bezoek aan Cuba heeft ons ook tot denken gezet.
   Toi, toi, toi.