Bezoek van zus Marijke: De afgelopen drie dagen

De afgelopen dagen zijn voorbij gevlogen.
Zoals bekend is vorige week het zeilschip van Tres Hombres aangekomen en heeft Lia alle spullen in ontvangst kunnen nemen.Alles stond in zakken en dozen in het oude weeshuis. Lia had geen tijd om dit allemaal uit te sorteren en heeft mij gevraagd dit te doen.
Ik ben hier bijna 4 dagen mee bezig geweest. Geweldig om te zien wat er allemaal verzameld is in Nederland. Zoveel mooie kinderkleding, schoenen, knuffels, speelgoed maar ook af en toe kleding voor volwassenen.
Alles is nu uitgesorteerd, er kwamen ook grappige dingen uit zoals een damesshawl die ik aan de kokkin heb gegeven. Zij knoopte hem om haar hoofd en het zag er meteen geweldig uit.
Omdat de kinderen heel de dag buiten op straat zijn wordt alles heel vies en moet elke dag gewassen worden., waardoor het snel slijt. Ik heb de oudste kleding vervangen en ook het ondergoed. De mooiste kleding wil Lia bewaren voor als het weeshuis klaar is en ze weer normaal binnen leven. Vandaag kwamen de meisjes mij trots halen want ze hadden zo,n leuke nieuwe kleding, ze zijn er super blij mee.

De kleding zoals maillots, dikke truien en broeken die voor hier te warm zijn hebben we apart gehouden en naar La Vallee gebracht. Dit is een dorp hoog in de bergen waar het veel koeler is. Alles gaat naar een weeshuis hier waar ze het goed kunnen gebruiken.
Youseline komt uit dit dorp en haar opa woont nog hier. We hadden vooraf gebeld dat we kwamen en Youseline heeft een fijn uurtje met haar opa gehad. We hadden alle 3 de oudste meisjes meegenomen en we hebben allemaal genoten van de rit door de bergen, gezellig gezongen in de auto, kortom een goed uitje.
Ik leef hier zonder horloge,want beide horloges die ik had meegenomen hielden  er na 1 dag mee op. Ik vond dat raar want 2 dagen voor vertrek had ik er nieuwe batterijen in laten zetten. Volgens Lia komt het door de aardbeving, omdat ze hier nu op een aardbreuk leven.
Ik heb nog geen naschokken meegemaakt, wel hoe het is als de regentijd begint want het heeft al 1 nacht keihard geregend.  Ambroise heeft heel de nacht alles lopen controleren in de tenten en de zeilen. Was een vermoeiende nacht voor hem.
Electriciteit heb je hier elke dag pas vanaf 12.00 uur. Gisterenavond viel alles uit, komt regelmatig voor. Dan is het dus echt aardedonker. Het stuk land waar de tenten op staan was vooraf vlak gemaakt. Nu na 10 weken merk je hoe dit verandert doordat er zo intensief op geleefd wordt. Als je op een stoel gaat zitten moet je oppassen dat je niet met stoel en al omvalt.Echt alles is scheef, nergens kun je vlak zitten. Daar wordt je best moe van en ik begrijp nu helemaal waarom Lia zo’n pijn in haar gewrichten heeft.

Ik ben onder de indruk hoe goed Lia alles georganiseerd heeft, terwijl ze op straat leven. Elke dag zijn er 2 wasvrouwen de was aan het doen en 3 dames aan het koken. Dit gebeurt in de voortuin van het oude weeshuis. Drie keer per dag lopen ze met het eten naar de tenten op en neer. Ik heb elke dag een heerlijke maatijd gehad.  Ook de was gaat elke dag op en neer. De kinderen worden elke dag gewassen met speciaal door kleipotten gefiltreerd water. De 3 oudste meisjes  worden thuis geschoold elke ochtend van 8 tot 12 pm in de Unicef tent. Yakime en Luckson gaan sinds afgelopen dinsdag elke ochtend weer naar hun kleuter school die net provisorisch weer geopend is op een braak stuk land in 2 tenten. Deze ligt nog al ver weg, zowel van het huidige weeshis als van de toekomstig nieuwe locatie en Lia is al navraag aan het doen bij een school in de buurt van het land waar het weeshuis gebouwd gaat worden voor de toekomst De bedoeling is dan dat alle kinderen naar dezelfde school kunnen gaan.

Verder ben ik met Lia nog naar de speelplaats op het dorpsplein geweest waar ze aan het spelen was met de 5 oudste kinderen op het moment van de aardbeving. Het hele plein is nu een tentenkamp.  Ik heb veel gefilmd, geprobeerd een compleet beeld van het leven hier  weer te geven. As ik terug ben hoop ik dat SBS6 er een mooi item van kan maken.
Ondanks alle ellende wordt er veel gelachen, (ik denk zelfs meer dan in Nederland). Ik heb veel mensen leren kennen en een aardig beeld van het huidige Haiti gekregen
tot zover weer..

Paasweekend

Vanmorgen weer mooi gezang om 06.00 uur, eerst het vrouwenkoor gevolgd door het mannenkoor. Op elke straathoek is hier wel een kerk, en het is tenslotte Pasen vandaag, maar de dag start hier vroeg voor iedereen.

Bij de tenten zat een oude man met de kinderen te spelen. Dit bleek de grootvader van Luckson, een van de jongetjes te zijn. Hij zat zichtbaar te genieten van alle kinderen. Ook tussen de middag at hij gezellig mee. Dat is een gewoonte in het weeshuis, alle gasten mogen mee  eten. Het wordt door Lia ook erg aangemoedigd dat nog bestaande familie leden van de kinderen zo vaak mogelijk op visite komen, gewoon gezellig mee eten om het familie contact levende te houden.
Want ook al hebben deze kinderen hun ouders niet meer, velen van hen hebben nog wel een opa, oma,  tante of verre neef.

Vandaag werk ik samen met Ambroise. Frantz is een paar dagen vrij en zij wisselen elkaar af. Ik heb wat zakjes met paaseieren uit Nederland meegebracht. Lia en ik gaan eerst samen de kinderen  de mooie kaarten geven, deze zijn gemaakt door Nederlandse kinderen van de Immanuelkerk uit Veldhoven. Ze vinden het prachtig met al die kleurtjes en glittertjes erop. Sommige hebben er zelfs een tekst in het Frans opgezet en die mogen de oudste meisjes hardop voorlezen.
Daarna is het tijd vor de chocolade eitjes. Iedereen geniet ervan de kinderen, de nanny’s, en natuurlijk ook de kokkinnen.

Lia heeft ’s middags een auto kunnen regelen en samen met een vriend van haar gaan we naar het publieke strand. Op zondag moet je daar entree betalen, 50 Gourdes (= bijna 1 Euro). Voor de ingang zijn allemaal eettentjes, daar zoek je eerst je maaltijd uit en dan ga je door het poortje naar binnen.
Het is er gezellig druk, dit is een plek waar de mensen op zondag komen voor ontspanning, wat te eten en naar de muziek te luisteren.
Na 1 uurtje komt ons eten. We hebben vis besteld, deze komt recht uit de zee. De vis met salade en een soort bananenkoekjes wordt op een plateau voor ons neergezet, 3 bordjes en bestek erbij . Het is verrukkelijk en we zijn hiervoor circa 13 Euro kwijt samen, en dat voor verse vis. Voor herhaling vatbaar wat mij betreft.
Inmiddels is het helemaal donker en zoeken we onze weg terug naar de auto, er is weinig verlichting hier.
Einde van een fijne dag!

Dag twee

Vanmorgen werd ik om 06.00 uur wakker door prachtig gezang van een mannenkoor. Omdat ik hier ben om Lia te helpen en waar mogelijk haar wat rust te geven, hadden we afgesproken dat zij vandaag rustig ging opstarten en haar achterstallige administratie bijwerken. Ik ben vroeg naar het weeshuis gegaan en daar met Frantz samen een grote klus geklaard: we hebben alle kleding, knuffels, speelgoed, pampers en andere zaken uitgesorteerd in goede dozen gedaan en alles opgeruimd daar. Ik communiceerde vandaag met Frantz en iedereen in het Frans, heb ik lang niet gesproken, komt af en toe uit mijn tenen en zal grammaticaal ook wel niet kloppen, maar we kwamen er wel uit.

We hebben samen ook veel gelachen, ik vind de humor hier erg leuk.
Tussen de middag heb ik 1 uurtje met de kinderen gespeeld en gebald. Ik krijg steeds meer contact met ze, erg leuk. Met de Nanny’s en de kinderen gegeten en ’s middags weer in het weeshuis gewerkt. Deze klus is bijna af, morgen nog een paar uur en dan heeft Lia ook weer wat meer overzicht in.

Er zijn nog wel 100 dingen meer te vertellen, maar ik ben een beetje moe van mijn 12 urige werkdag, dus morgen weer meer.

Dag één:
Ik ben inmiddels ruim 24 uur op Haiti, na een lange reis via Brussel, London en New York, bijna 30 uur onderweg geweest
Vandaag heb ik met alle kinderen en personeel voor zover aanwezig kennisgemaakt. Was heel leuk, voelde voor mij een beetje als thuiskomen. De kinderen zijn erg spontaan en aanhankelijk, voor dat je het weet zitten er 3 bovenop je. De armbanden voor de meisjes die ik had meegenomen vonden ze geweldig. Ook de kleine voetballen met geluid, die ik van de kinderen van de Windroos heb gehad, vielen in de smaak bij de jongens. Daarnaast alle kinderen een doosje kleurpotloden gegeven die mijn vriendin Elly Peeters voor elk kind had meegegeven. Ze waren echt blij en er werd veel Merci gezegd! Samen met alle kinderen tussen de middag een heerlijke maaltijd gehad met speciale vis ivm Goede Vrijdag. wat hier groots gevierd word. Morgen ga ik de dozen uit Nederland uitsorteren en kan Lia een rustdag nemen en haar administratie wat bijwerken want ze heeft een achterstand.
Tot zover even, hopelijk morgen meer.

1. ellen
   11:36 07/04/10 (link)

   Hoi Marijke,

   Wat geweldig om je daar zo goed bezig te zien. Ik bedacht zonet pas dat ik via de site wat info over je zou kunnen krijgen! oen he?? Ik hou het kort want je zult wel veel mail krijgen…. hoop je gauw weer te zien. xxxxxx ook voor lia , de kindjes en alle mensen daar. Ellen

2. Elly
   10:51 08/04/10 (link)

   Hoi Marijke,

   Leuk hoor je verslag en de foto’s. Tim was gisteren hier en die heeft ons ook bijgepraat natuurlijk. Heel veel liefs voor jou, Lia en de kinderen.XX El

3. Club van 111
   08:07 03/05/10 (link)

   Beste Marijke,

   Hartstikke goed dat jij je vanuit Nederland inzet voor de weeskinderen van Haiti.
   Geweldig dat je de tijd tijdens je verblijf besteed hebt aan het meewerken in het weeshuis.
   Heel veel succes met dit goede en noodzakelijke werk.
   Ook het allerbeste voor Lia.