De publieke speelplaats op het dorpsplein van Jakmel
Het is voor mij bijna niet te bevatten dat het inmiddels alweer een jaar verder is, na de bewuste aardbeving van 12 Jan 2010. Het voelt nog steeds alsof het pas net gebeurd is. Komt natuurlijk ook wel omdat we nog steeds zo druk zijn met alle gevolgen van de aardbeving. De wederopbouw in zijn algemeen is nog niet begonnen, zelfs een groot gedeelte van al het puin is nog steeds niet geruimd. Te veel mensen wonen nog steeds in barre omstandigheden in tentenkampen, wat ons dus iedere dag confronteerd met de herinnering aan 12 Januari. Ons eigen proces tot wederopbouw, waar we enorm intensief mee bezig zijn, verloopt ook langzaam, door allerlei tegenslagen van verschillende aard. Woensdag 12 Januari 2011 was voor ons een dag van herdenking en reflection. Voor mij persoonlijk erg emotioneel, daar ik erg dankbaar ben dat geen van onze kinderen of personeelsleden zijn omgekomen in deze ramp, maar tegelijkertijd heel triest voor een aantal dierbare persoonlijke vrienden en vriendinnen die ik heb verloren deze dag een jaar geleden. Alle kerken in Jakmel zaten de ochtend vol met biddende mensen. Een lange stoet van biddende, zingende mensen ging door de straten van kerk tot kerk, zodat meer mensen zich konden aansluiten. Verschillende organisaties hadden gratis t-shirts uitgedeeld, dus een lange stoet van veel dezelfde shirts.
Lees meer »
Wij hier in Kay Angel hebben een hele leuke Kerst door gebracht. De festiviteiten begonnen al op dinsdag 21 December met het Kerstfeest op de school van Martin, Pazapa. Dat is de school voor gehandicapten. Er was muziek, dans en om 12 uur warm eten voor alle kinderen en ouders. Ik had tussendoor Youseline, Estania en Melinda van hun school opgehaald, zodoende dat zij ook even van het PAZAPA feest konden meegenieten. Martin ontving een mooi kado van de directrice/Kerstvrouw van PAZAPA
Lees meer »
Onze kinderen hebben deze week weer een week school gemist. Maandag, dinsdag en woensdag ochtend zijn we nog elke keer netjes op tijd om 7 uur aangekomen, opgewacht door de directeur met de mededeling dat de leraren niet gekomen waren. Dus konden we weer naar huis. Hij zei: ” ik denk dat ze morgen wel zullen komen”. Maar woensdagochtend besloot hij om de school dan maar voor de rest van de week te sluiten, want er waren nog steeds geen leraren op komen dagen. Het is gebruikelijk in Haiti voor leraren om bepaalde excusen te gebruiken om gewoon thuis te blijven voor een aantal dagen. Verkiezingen is daar 1 van. Het onderwijs van onze kinderen lijdt daar wel onder. De kinderen zelf trouwens ook, want ze vinden hun nieuwe school heel erg leuk, en gaan echt met plezier elke dag naar school
Lees meer »
Vandaag is het een Nationale feestdag in Haiti. Op deze dag in 1803 werd namelijk de laatste slag geleverd in de onafhankelijksheidsstrijd/revolutie van de slaven tegen het leger van Napoleon. Jean Jacques Dessalines leidde de aanval op Fort Bréda, Vertières in het noorden van Haiti. Dit was de laatste plaats die nog in handen was van het Franse leger. Deze dag wordt “De slag om Vertières” genoemd. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat een zwart leger een succesvolle strijd voor hun vrijheid voerde en wonnen. Op 1 Januari 1804 werd de vrije Republiek Haiti gesticht, de eerste onafhankelijke zwarte staat. Vandaar ook dat 1 Januari de Haitiaanse onafhankelijksheidsdag is.
Lees meer »
Hier even een teken van leven vanuit Jakmel, nu dat de electriciteit weer terug is en ook het internet signaal weer werkt. We hebben enorm geluk gehad dat de orkaan TOMAS besloten had een ietsje meer links van ons te passeren. In eerste instantie was de voorspelling dat hij recht op Jakmel zou afstevenen. Zie foto’s beneden. We hebben wel enorm veel water over ons heen gekregen en ook best wel flinke wind, maar gelukkig niet die 120 km/u wind die dichter bij het oog van de orkaan waaide.
Lees meer »
Orkaan Thomas op weg naar Haiti
Omdat de orkaan Thomas op weg is naar Haiti is gisteren is het weeshuis ontruimd en zijn de kinderen veilig in de kelder van een hotel ondergebracht.
De tenten stonden al blank, want er zijn momenteel enorm hevige regens.
De orkaan is ietsje aan het afbuigen, dus hopelijk krijgen ze in Haiti niet de volle laag, en kunnen de tenten behouden blijven.
Hart van Nederland interviewde Lia vanavond
“Lakay se lakay” is Kreyol voor “je thuis is je thuis”, ofwel “Home sweet home”
Wat een fantastisch gevoel om na 2 maanden weer thuis te zijn. De reis was nog wel even erg inspannend. Daar ik nog niet snel of lang kan lopen was ik met assistentie van een rolstoel het vliegtuig in en uitgerold. De 8 uur “zit” tussen Amsterdam en New york was ook wel een erg lange, ietwat ongemakkelijke zit, maar halverwege de vlucht werd ik zomaar ineens naar business class verhuisd. “Dat is makkelijker zometeen om je in de rolstoel te zetten,” werd mij vriendelijk uitgelegd. Ik vond het natuurlijk heerlijk om ineens in zo’n luxe stoel te zitten, en mijn buik met litteken ook. Ik hou ook nog steeds mijn broek open, omdat gesloten het nog te veel druk zet op het litteken. Na 2 dagen even uitgerust te hebben in New York bij een vriendin ben ik afgelopen zondag terug gevlogen naar Haiti. Het was een feest voor ons allemaal om opgehaald te worden op het vliegveld door Youseline, Estania en Melinda. Het viel me meteen op dat ze alledrie gegroeid waren, en er erg goed en gezond uitzien. Na een 2,5 uur lange autorit waren we in Jakmel en in Kay Angel. Wat een vreugde om alle andere kinderen ook weer te zien. Ook zij zijn allemaal gegroeid vind ik. Sophie, die zoals gewoonlijk op mijn schoot zit, is in mijn afwezigheid 3 jaar geworden. Luckson (5) heeft net een paar dagen voor ik terug kwam zijn eerste melktand verloren. Sinds één week is de school begonnen voor de 6 oudsten en allemaal praatten ze honderuit over hun nieuwe school, die ze echt fantastisch vinden. Het is het me helemaal waard geweest om die lange reis al zo vroeg in mijn voorgestelde herstelperiode te maken. De laatste etappe van mijn herstel doe ik nu lekker hier thuis.
Lees meer »
Het is vandaag 12 October 2010, en alweer 9 maanden na de aardbeving van 12 Januari jl. Het is vandaag ook de officiele dag dat Christophe Columbus Amerika ontdekte volgens alle geschiedenis boekjes. Wat hij eigenlijk op die dag ontdekte was 1 van de eilanden van de Bahama’s. Korte tijd daarna voer hij door, en ontdekte het eiland dat Haiti vandaag de dag deelt met de Dominicaanse Republiek. Columbus noemde in die tijd dit eiland Hispanolia, naar Spanje, onder wiens vlag hij voer en het eiland heet vandaag nog steeds zo.
Ik ben vandaag ook alweer noodgedwongen ruim 5 weken in Nederland, iets wat helemaal niet gepland was en mij al zeker helemaal niet goed uitkwam. Maar helaas houden ziektes niet rekening met onze persoonlijke planningen en time-lines waarop wij een weeshuis willen herbouwen. Na maandenlange pijn en lichamelijke klachten ben ik op 11 Augustus jl dan toch eindelijk naar een dokter gegaan in Jakmel, en kwam erachter dat ik een cyste van 15 cm doorsnede in mijn linker eierstok had zitten, die er acuut uit moest. Er werd mij verteld dat als ik hiermee door zou lopen/werken ik allerlei gezondheids risico’s zou lopen. Na een korte overweging om deze operatie in Haiti te doen heb ik toch maar voor het veilige en zekere gekozen en ben naar Nederland gekomen. In Haiti zou men mij wel even plaatselijk verdoven en via een kleine snede vergelijkbaar met een keizersnede de cyste met eierstok verwijderen, met de glimlachende belofte dat ze dan die snede heel erg mooi dicht zouden naaien voor me. Het overtuigde mij niet.
Lees meer »
Sinds begin september verblijft Lia in Nederland. Na maandenlang pijn gehad te hebben in haar buik was het moment daar om in Nederland een operatie te ondergaan. Vorige week bleek de uitslag niet goed te zijn en een tweede operatie volgde. Hiervan is Lia momenteel herstellende. Wij hopen en bidden dat het hierbij blijft en zij weer snel naar Haïti kan afreizen om bij de kindjes te zijn. Lia zal als zij voldoende hersteld is, weer berichten via deze website over hoe het met haar gaat en met de plannen voor de bouw. De planning is om meteen na het einde van het hurricane-seizoen, half november te starten met de bouw.
De kinderen zijn natuurlijk goed verzorgd achtergelaten bij Franz en de rest van het personeel.
Sacrifice in het Frans of OFFER in het Nederlands is de naam van het prachtige stuk land dat we hebben kunnen kopen door de geweldige steun vanuit Nederland. Hier gaan we het nieuwe weeshuis bouwen. De verwachtingen zijn dat het nog jaren gaat duren voordat de ingestorte gebouwen en onbewoonbaar geworden gebouwen in Jacmel en Port au Prince zijn opgeruimd. Het is dan ook fantastisch dat we dit stuk net buiten de stad hebben kunnen bemachtigen zodat we meteen met bouwen kunnen beginnen. Sacrifice was eigendom van een hele goede vriend van mij, Reginald Turnier, die het aan ons heeft “opgeofferd” voor een hele redelijke prijs. Sacrifice is gelegen ten Oosten van Jacmel, 10 minuutjes met de auto, een stukje inland van de enige verharde weg in het Zuiden van Haiti, Route National 208, en onder de bescherming van een rotsenformatie die de basis vormt voor de bergketen Kap Wouj ( Cap Rouge).
Lees meer »
Stichting Weeshuis in Haïti
