15 juli: Nieuw land SACRIFICE

Sacrifice in het Frans of OFFER in het Nederlands is de naam van het prachtige stuk land dat we hebben kunnen kopen door de geweldige steun vanuit Nederland. Hier gaan we het nieuwe weeshuis bouwen. De verwachtingen zijn dat het nog jaren gaat duren voordat de ingestorte gebouwen en onbewoonbaar geworden gebouwen in Jacmel en Port au Prince zijn opgeruimd. Het is dan ook fantastisch dat we dit stuk net buiten de stad hebben kunnen bemachtigen zodat we meteen met bouwen kunnen beginnen. Sacrifice was eigendom van een hele goede vriend van mij, Reginald Turnier, die het aan ons heeft “opgeofferd” voor een hele redelijke prijs. Sacrifice is gelegen ten Oosten van Jacmel, 10 minuutjes met de auto, een stukje inland van de enige verharde weg in het Zuiden van Haiti, Route National 208, en onder de bescherming van een rotsenformatie die de basis vormt voor de bergketen Kap Wouj ( Cap Rouge).
25 juni: Een droevig bericht
Heel erg droevig nieuws, Zondag 13 Juni jl. is onze Idoris overleden om 10.20 s’ochtends. Idoris was ons kleine mannetje die ondanks dat hij afgelopen 17 Mei 2010 3 jaar is geworden er uit zag als een 6 maanden oude baby. Hij was nl zwaar gehandicapped. Idoris was ten vondeling gelegd op 17 Mei 2007 voor de deur van het Albert Schweitzer ziekenhuis in DesChapelles, in het noorden van Ayiti ( Haiti). Volgens de aanwezige arts die dag was hij net geboren en op dat moment was het zelfs niet duidelijk zichtbaar dat er iets mis was met Idoris. De afgelopen 2 jaar hebben wij voor Idoris gezorgd. Hij is bij ons gekomen via een bevriende fysiotherapeute die in dat ziekenhuis werkte in die tijd, en zag dat Idoris in een te klein kribje lag, verlamd, doof en blind leek en alleen maar 3 x per dag melk via een slang direkt in zijn maagje kreeg. Niemand had de tijd om hem vast te houden, te wiegen, liefde te geven. Het was een erg triest bestaan voor Idoris. Zij had ons toen gevraagd of wij hem niet op konden nemen, en natuurlijk was Idoris welkom bij ons. Meteen nadat Idoris bij ons kwam zijn wij begonnen met uit te vinden wat er nu precies aan de hand was met hem. Na vele testen, een headscan / MRI en een onderzoek door een Amerikaanse neuro-chirurg werd het ons duidelijk dat Idoris microcephalie had. Een aandoening waarbij het hoofd niet meegroeid met de rest van het lichaam, en in zijn geval was het nog erger, er zat ook vloeistof in zijn hoofd waardoor er niet genoeg ruimte was voor het hersenweefsel om te ontwikkelen. Idoris had dus geen hersenen, alleen de hersenstam. Er kon niets gedaan worden voor hem om zijn toestand te verbeteren, geen operatie, niets. De prognose was dat als hij maar comfortabel genoeg gehouden zou worden, dat hij best nog een aantal jaren zou kunnen leven, maar op hetzelfde moment werd ons verteld dat hij ook zomaar op ieder gegeven moment kan overlijden.
Lees meer »
4 juni: Een nieuw “huis” tegen de regen
Het is ongelofelijk maar we hebben in 2 dagen tijd, 19 en 20 Mei een nieuw tijdelijk onderkomen gebouwd met de hulp van Dave Bird van Calvary Chapel en zijn groep van 12 vrijwilligers.
Sinds weken al is het regenseizoen hier echt in volle gang. Enorm veel regen, harde wind, heel veel problemen als je in een tentenkamp woont. Er is modder overal, water komt via de vloer de Unicef tent binnen, het dekzeil boven ons open dagverblijf houdt de regen niet tegen, sterker nog, het bezwijkt onder de zware regenval. Water blijft erop staan en vormt zakken water. De kinderen ‘s avonds van de Unicef tent in de slaaptenten brengen onder zulke zware regenval brengt natuurlijk ook allerlei problemen en stress mee, dus moest er iets beters komen voor ons tijdelijke onderkomen. De bouw van ons nieuwe weeshuis zal namelijk wel enkele maanden duren.
26 mei: De scholen zijn weer begonnen
Goed nieuws voor de educatie van onze kinderen!!!!
Sinds een aantal weken zijn sommige scholen weer geopend. De kleuterschool Claire Fontaine, waar 4 van onze kinderen naar school gaan, Yakime, Luckson, Kettia en Yakime’s jongere broertje Sylvaince was dusdaning beschadigd dat het gebouw onveilig is verklaard, zie foto beneden. Maar sinds eind maart is die school, voorheen op loopafstand van ons weer heropend, echter nu helemaal aan de andere kant van Jakmel op een braakliggend stukje grond met geimproviseerde klaslokalen De directrice was eerst begonnen met haar hoogste klas waar Yakime (4 1/2) en Luckson(4 1/2) inzitten, eind maart. Na 2 weken was ze in staat om ook het tweede jaar weer te beginnen, het jaar waar Kettia (3 1/2) inzit, en sinds de laatste week ook het jongste klasje van Sylvaince(3) Alle 4 zijn zo ontzettend blij dat school weer begonnen is, ze gaan heel erg graag naar school. En nu is het helemaal een feest om in onze nieuwe auto naar school gereden te worden.
Lees meer »
Donderdag 13 mei 2010
Ik ben echt helemaal tot achter mijn oren verliefd……………………………..
op onze nieuwe auto: Een fantastische Toyota Granvia minivan, diesel, 4 cylinders, 3 liter motor, rechtstreeks geimporteerd uit Japan door een locale auto-dealer, bouwjaar 1996, slechts 120,000 km gelopen
Deze auto maakt zo’n enorm verschil in ons leven, maakt ons leven zoveel minder stressvol, geeft ons zoveel vrijheid en mogelijkheden om ondanks dat we nog steeds in tenten wonen, toch weer een gevoel van een ietwat normaal leven kunnen beleven.
Ronde tafel Soest/Baarn in actie voor het weeshuis
Het Pré WK voetbaltoernooi, georganiseerd door de Ronde Tafel Soest-Baarn, begint inmiddels een traditie te worden met als belangrijkste doelstelling zoveel mogelijk geld te genereren voor een aantal goede doelen. Dit jaar gaat een deel van de opbrengst naar het weeshuis van Lia. In totaal spelen ruim 320 deelnemers, verdeeld over 32 teams conform het officiële speelschema van de FIFA 2010 World Cup op deze dag alvast hun eigen versie van het Wereldkampioenschap voetbal. Naast strijden om de eer, staat de te realiseren opbrengst voor de goede doelen voorop. De kinderen van het weeshuis winnen dus in elk geval.
Lees meer »
Zaterdag 28 Maart 2010: Tres Hombres
Eergisteren, donderdagavond is de grote zeilboot Tres Hombres van Holland aangekomen in Port au Prince, en kreeg ik een telefoontje van Arjan van der Veen, de kapitein van het schip. We maakten een afspraak voor vandaag zaterdag dat ik hun zou komen ontmoeten in de haven van PaP, en om de lading te zien en met de tussen-agent te praten. Want wat blijkt, zijn boot had geen toestemming meer om rechtstreeks in de haven van Jakmel aan te komen, en een andere rede was dat de andere 2 stichtingen in PAP of omgeving zitten, dus zowieso makkelijker om naar PaP te gaan. Helaas was het ook niet mogelijk om onze lading meteen mee te krijgen, die is in een container opgeslagen en kan pas volgende week vrij komen. Dus zodoende besloot ik om dan maar onze 3 oudste meisjes mee te nemen, zodat zij een leuk uitje hadden en de bemanning van het zeilschip in ieder geval toch de kans had om enkele van onze kinderen te ontmoeten. Ze hebben tenslotte ruim 6 weken gezeild voor deze kinderen. Onderweg naar PaP had ik de camera in de handen van Youseline gelaten en volgende foto’s zijn wat zij “interessant” vond onderweg om te fotograferen.
>>UITZENDING SBS6 HART VAN NEDERLAND<<
Op dit moment is Marijke, de zus van Lia, in Haïti. Ze heeft van SBS6 een camera meegekregen om een reportage over Lia en de sitatie in Haïti te maken. Helaas is het niet gelukt om de beelden naar Nederland te krijgen. Als Marijke weer terug in Nederland is zal SBS alsnog een reportage uitzenden over Lia en het weeshuis.
Woensdag 31 Maart 2010: Mesi anpil
Het is vandaag alweer bijna 3 maanden geleden dat we de aardbeving hadden. Onvoorstelbaar wat er in die maanden allemaal gebeurd is. Hier voor ons en daar bij jullie in Nederland. Voor mij is het bijna een abstracte tijd, een soort van rare droom zonder einde. Ik had net de boekhouding bijgewerkt t/m 12 January, wat altijd een fijn gevoel is, en nam toen 5 van onze kinderen naar de speelplaats in het centrum van Jakmel. Toen overkwam ons een aardbeving en sindsdien ben ik non-stop bezig geweest om onze kinderen veilig, beschermd, onderdak, en goed gevoed en gezond te houden. We zijn in die ruim 2 maanden van een paar dagen wonend onder een stuk dekzeil gegaan naar 2 weken in een geïmproviseerde tent van meerdere dekzeilen, naar de fantastische shelterboxen, die de Nederlandse Mariniers speciaal voor ons zijn komen brengen en opzetten, en die inmiddels sinds 1 week aangevuld zijn met de grote Unicef tent als onze nieuwe woonkamer, eetkamer, school……………. en ik ben bijna 3 maanden achter met de boekhouding, en erg moe, en toe aan wat vrije dagen





/>

Stichting Weeshuis in Haïti